Kısa özet
Şimdiki varsayım: "Se eu tivesse dinheiro, viajaria" (Param olsa seyahat ederdim)
Geçmiş varsayım: "Se eu tivesse estudado, teria passado" (Ders çalışmış olsaydım geçerdim)
Tahmin: "Será que...?" "Talvez..." "Deve ser..." "Pode ser que..."
Pişmanlık: "Devia ter..." "Podia ter..." "Se eu soubesse..."
Tavsiye: "Se eu fosse você..." "Seria melhor..." "Você devia..."
Gündelik konuşma ana cümlede koşul kipi yerine bildirme kipinin imperfeito biçimini kullanabilir; se sonrasındaki kip anlama ve bağlama bağlıdır.
"Ia" (ir fiilinin imperfeito biçimi) konuşmada koşul kipinin yerini sık sık alır
"Quem me dera" gerçekleşmemiş dilekler ifade eder; bunların imkânsız olması gerekmez.