Krótkie podsumowanie
Wiele portugalskich konstrukcji czasownikowych wymaga przyimka. To znana Ci rekcja, choć forma zależy też od znaczenia i dopełnienia. Ucz się pary jako jednej pozycji: gostar de przed jawnym rzeczownikiem lub bezokolicznikiem.
de: gostar, precisar, depender, lembrar, esquecer, cuidar, desistir, reclamar, ter medo, sair. W dużej części to Twój dopełniacz: potrzebuję pomocy → preciso de ajuda.
com: sonhar, casar, contar, preocupar-se, parecer, concordar. Tu masz prezent: com to Twoje z (concordo com você).
em: acreditar, pensar, morar, entrar, chegar — chegar em casa jest bardzo częste w Brazylii; chegar a też jest używane, zwłaszcza jako tradycyjny wzorzec formalny.
a / para: assistir a jako tradycyjny wzorzec formalny; konstrukcja bez a jest częsta w języku potocznym, także w nieformalnych tekstach; ir a / para; dar para = da się. A może odpowiadać celownikowi przy osobie, ale respondi ao e-mail to odpowiedziałem na e-mail.
por: esperar por, procurar por, apaixonar-se por.
W tych grupach rzeczownikowych przyimek zlewa się z rodzajnikiem — do, na, pelo, ao — a także z ele/ela (dele, nela); zostaje osobno przed você: gosto de você. Własny podmiot bezokolicznika dopuszcza też rozdzielenie.