Krótkie podsumowanie
de + o = do, de + a = da, de + os = dos, de + as = das
em + o = no, em + a = na, em + os = nos, em + as = nas
por + o = pelo, por + a = pela, por + os = pelos, por + as = pelas
Formy ściągnięte są OBOWIĄZKOWE — nigdy nie mówimy „de o" ani „em a"
Używane bez przerwy do miejsc, posiadania i ruchu
Muszą się zgadzać z rodzajem i liczbą rzeczownika
Z rodzajnikami nieokreślonymi (um, uma) nie tworzymy form ściągniętych
Dlaczego to ważne?
Spróbuj powiedzieć po portugalsku „dom Pedra" albo „imię nauczycielki" bez form ściągniętych — okazuje się to po prostu niemożliwe. Połączenia takie jak a casa do Pedro, o nome da professora, café da manhã (śniadanie) czy no Brasil (w Brazylii) słychać w każdym zdaniu. W przeciwieństwie do polskiego, gdzie relacje między słowami załatwiają nam przypadki, portugalski musi stopić przyimek z rodzajnikiem w jedną formę. Jeśli te ściągnięcia pominiesz, będziesz brzmieć jak ktoś, kto dopiero zaczyna składać słowa — trochę tak, jakbyś po polsku zamiast „w domu" mówił „w o dom". Te dwanaście form (do, da, dos, das, no, na, nos, nas, pelo, pela, pelos, pelas) pojawia się niemal w każdym zdaniu, więc są absolutnie niezbędne od pierwszego dnia nauki.