Krótkie podsumowanie
ser/ir → fui, foi, fomos, foram (te same formy!)
ter → tive, teve, tivemos, tiveram
fazer → fiz, fez, fizemos, fizeram
ver → vi, viu, vimos, viram
dizer → disse, disse, dissemos, disseram
Inne niezbędne: vim (vir), estive (estar), pude (poder), quis (querer)
Te czasowniki pojawiają się w niemal każdej rozmowie o przeszłości
Głównie do zapamiętania — ale rodzina -ive (tive/estive) ma wspólny wzorzec
Dlaczego to ważne?
Bez nich dosłownie nie opowiesz o przeszłości — spróbuj opisać wczorajszy dzień bez fui (poszedłem/poszłam), tive (miałem/miałam) czy fiz (zrobiłem/zrobiłam). Powodzenia! Te nieregularne to kręgosłup każdej opowieści: Fui ao cinema (poszedłem do kina), Tive um problema (miałem problem), Vi sua mensagem (zobaczyłem twoją wiadomość). Opanuj je, a zrozumiesz większość codziennych rozmów o przeszłości — i wreszcie odpowiesz na „O que você fez no fim de semana?” jak miejscowy, zamiast zamierać w bezruchu.