Krótkie podsumowanie
Pary bezdźwięczna / dźwięczna: p-b, t-d, k-g, f-v, s-z
p, t, k bez przydechu (jak w polskim — żadnej aspiracji)
⭐ T przed i/e → [tʃ] „cz”: tia [ˈtʃia], leite [ˈlejtʃi]
⭐ D przed i/e → [dʒ] „dż”: dia [ˈdʒia], cidade [siˈdadʒi]
S między samogłoskami → [z]: casa [ˈkaza]; Z to zawsze [z]
C i G są miękkie przed e/i, a ch/x/j w następnej lekcji
H jest nieme; końcowe -r i -l często miękną w mowie
Dlaczego to ważne?
Te dwa nawyki — bezprzydechowe p/t/k i „cz/dż” przed i — natychmiast zdradzają akcent. Powiedz tia (ciotka) z twardym, zwykłym „t”, a każdy Brazylijczyk od razu rozpozna w tobie obcokrajowca; trafisz w [ˈtʃia] i nawet „bom dżia” zacznie brzmieć rdzennie. Opanuj tę jedną regułę, a odblokujesz ogromną część brazylijskiego brzmienia.