Krótkie podsumowanie
CH = zawsze /ʃ/ („sz”): chá, chave
J = zawsze /ʒ/ (polskie „ż”): já, hoje
G przed e/i = /ʒ/: gente, girafa
G przed a/o/u = twarde /g/: gato, gosto
X = zwykle /ʃ/ (caixa, baixo) — ale to kameleon (też /s/, /z/, /ks/)
/ʃ/ i /ʒ/ to ten sam dźwięk — jeden syczany, drugi dźwięczny (po polsku sz/ż)
Te dwa dźwięki kryją się w dziesiątkach codziennych wyrazów
Dlaczego to ważne?
Te dwa dźwięki żyją w najbardziej codziennych wyrazach — bez nich nie powiesz hoje (dzisiaj), nie zamówisz queijo (sera) ani nie pomachasz na tchau. A granica między nimi jest cienka jak włos: rozluźnij struny głosowe przy chá (herbata), a zsunie się w já (już). Od suco de laranja przy barze po nazywanie znajomych gente boa — /ʃ/ i /ʒ/ są wszędzie w prawdziwym brazylijskim.