Krótkie podsumowanie
Pragmatyka rodzajnika: obecność lub brak może zmieniać odniesienie; ogólność lub konkretność zależy od kontekstu
Formy wskazujące: este/esse/aquele organizują przestrzeń, czas i tekst; emocje zależą od tonu
Rodzajnik zerowy: możliwy przy rzeczownikach niepoliczalnych, abstrakcjach, uogólnieniach i eliptycznych listach
Piętrzenie określników: „Todos esses meus poucos amigos” — wiele określników w harmonii
Precyzja nieokreślników: „um/algum/certo/determinado/tal” tworzą różne odcienie niepewności
Formy dzierżawcze: meu/nosso/seu ustanawiają relacje; odniesienie i ton społeczny zależą od kontekstu
Hierarchie kwantyfikatorów: „todo/cada/qualquer/nenhum” implikują różne stopnie uniwersalności
Określniki emfatyczne: „próprio/mesmo/único” jako wyznaczniki tożsamości