Krótkie podsumowanie
Warstwy historyczne: rdzenne (sprzed 1500) → afrykańskie (1550–1888) → europejskie (1870–1950) → azjatyckie (od 1908) → angielskie (od lat 40. XX w.)
Typy zapożyczeń: leksykalne (słowa), strukturalne (gramatyka), fonologiczne (dźwięki), semantyczne (znaczenia), pragmatyczne (użycie)
Procesy adaptacji: natywizacja fonologiczna, integracja morfologiczna, werbalizacja, przypisywanie rodzaju
Wzorce code-switchingu: wewnątrzzdaniowy, międzyzdaniowy, tag-switching, zapożyczenia okazjonalne
Wariacja regionalna: São Paulo (japoński/włoski), Południe (niemiecki/włoski), Bahia (afrykańskie), Amazonia (rdzenne)
Znaczenie socjolingwistyczne: zapożyczenia sygnalizują wykształcenie, kosmopolityzm albo tożsamość grupową
Opór i akceptacja: część pożyczek w pełni się integruje, inne pozostają obce
Cyfrowe przyspieszenie: internet tworzy natychmiastowe zapożyczenia bez adaptacji fonologicznej