Krótkie podsumowanie
Nazwa portugalska: futuro do subjuntivo — tak to czasu nazywają Brazylijczycy i pod taką nazwą znajdziesz go wszędzie
Tworzenie: bierzesz 3. os. l. mn. pretérito (falaram), odcinasz -ram, dodajesz -r, -res, -r, -rmos, -rem
Główne wyzwalacze: quando (kiedy), se (jeśli), enquanto (podczas gdy), assim que (gdy tylko), depois que (po tym jak)
Wyraża: zdarzenia przyszłe oczekiwane, a nie hipotetyczne
Wzór kluczowy: Quando eu chegar, te ligo (Kiedy dotrę, zadzwonię) — i tu Twój polski podchodzi bardzo blisko: po kiedy i jeśli też stawiasz czas przyszły dokonany, a nie teraźniejszy
Formy nieregularne są łatwe: idą za pretérito — for (ir/ser), tiver (ter), puder (poder), quiser (querer), fizer (fazer)
Wygląda jak bezokolicznik osobowy, ale nim nie jest (różni się forma nós)
Codzienny brazylijski, a nie czas wyłącznie książkowy