Dzierżawcze ter nadal się zgadza i zawsze się zgadzało
Oba zadania mieszkają w tym samym czasowniku, więc szukaj podmiotu. Eles têm dois filhos. (Oni mają dwoje dzieci.) ma podmiot i bierze liczbę mnogą têm z daszkiem. Tem dois filhos na sala. (W pokoju jest dwoje dzieci.) nie ma podmiotu i zostaje w liczbie pojedynczej. Te same cztery litery, dwa zupełnie różne zdania.
Egzystencjalne zdanie wprowadza tylko coś nowego
Tem i há kładą coś na stole po raz pierwszy, więc to, co następuje, jest zwykle nieokreślone: Tem um livro na mesa. (Na stole jest książka.) Kiedy rzecz jest już znana, czasownik egzystencjalny to zły wybór: ✗ Tem o livro na mesa → O livro está na mesa. (Ta książka leży na stole.) Polski rozróżnia to samo szykiem i akcentem, portugalski — wyborem czasownika.
Zamrożone zwroty, które usłyszysz codziennie
Kilka codziennych wyrażeń to zdania egzystencjalne, które przestały być zdaniami: Não tem problema. (Nie ma sprawy.) · Não tem jeito. (Nie ma rady.) · Não tem mais. (Już nie ma.) Nikt ich nie rozbiera na części; po prostu się je mówi.
W przeszłości usłyszysz głównie formę, której jeszcze nie znasz
Teve i houve w zupełności wystarczą, ale mówiona brazylijska portugalszczyzna opiera się na czasie przeszłym niedokonanym — tinha i havia — kiedy opisuje, jak było: ten czas pojawia się na poziomie B1, a do tego czasu teve i houve pokrywają wszystko, czego potrzebujesz.
