Ironia, sarkazm i implikatura

Znaczniki ironii to m.in. „nossa", „que", „bem", „super", „até parece"

Sygnały prozodyczne, takie jak wydłużenie samogłosek i zmiany tonu, sygnalizują znaczenie niedosłowne

Zdrobnienia stają się bronią: „bonitinho", „espertinho", „sabidinho"

Fałszywa pochwała w strukturach: „Que maravilha!", „Parabéns!", „Genial!"

Implikatura opiera się na łamaniu maksym Grice'a w stylu brazylijskim

Poziomy pośredniości różnią się w zależności od regionu i klasy społecznej

Ironia ratująca twarz krytykuje, jednocześnie zachowując cordialidade

Pytania-echo powtarzają, by wyśmiać: „Ocupado? Ocupado?"