Okoliczniki, apozycja i wołacz

• Okoliczniki dodają okoliczności

• Apozycja powtarza lub objaśnia rzeczownik

• Wołacz służy do bezpośredniego zwracania się do kogoś

• Przecinki często towarzyszą apozycji i wołaczowi

Te elementy wzbogacają zdania i sprawiają, że brzmią naturalniej. Tłumaczą też w dużej mierze zasady stawiania przecinków w zwykłym tekście.

Główne zasady

• Okoliczniki to opcjonalne elementy dodające informacje o czasie, miejscu, przyczynie czy sposobie: „hoje", „aqui", „com calma".

• Apozycja powtarza lub objaśnia rzeczownik: „Ana, minha vizinha, chegou".

• Wołacz służy do bezpośredniego zwracania się do osoby: „Pedro, fecha a porta".

• Przecinki często pomagają oddzielić apozycję i wołacz od zdania głównego.

Uwagi dotyczące użycia

• Okoliczniki mają elastyczną pozycję i często przesuwają się na początek zdania ze względów stylistycznych.

• Wołacz nie jest podmiotem zdania, nawet gdy stoi na pierwszym miejscu.

Przykłady w kontekście

Częste pułapki

• Nie każde wyrażenie na początku zdania wymaga przecinka, ale wiele dłuższych okoliczników tak.

• Wołacz znajduje się poza rdzeniem podmiot–orzeczenie, nawet gdy stoi na pierwszym miejscu.