Krótkie podsumowanie
des- to koń roboczy — odwraca, wyłącza i zaprzecza, czyli robi to, co Twoje roz- i od-: *fazer → desfazer* (odrobić), *ligar → desligar* (wyłączyć), *conhecido → desconhecido* (nieznany).
in- przekształca się pod literę, która po nim idzie: im- przed p i b (impossível — niemożliwy), i- przed l (ilegal — nielegalny), ir- przed r (irreal — nierzeczywisty), in- wszędzie indziej (infeliz — nieszczęśliwy).
re- znaczy znowu albo z powrotem, jak Twoje prze-: *ver → rever* (przejrzeć), *começar → recomeçar* (zacząć od nowa).
Przedrostki położenia ustawiają rzeczy w przestrzeni i czasie: sub- pod (subsolo — podziemie), sobre- nad (sobrecarga — przeciążenie), ante- przed (anteontem — przedwczoraj, morfem w morfem), pré-/pós- (pós-graduação — studia podyplomowe).
super-, hiper-, mega-, ultra-, extra- to rodzina natężenia i Brazylijczycy doklejają ją do wszystkiego: supercansado (superzmęczony), megafestival (megafestiwal).
Łącznik pojawia się tylko wtedy, gdy litery się zderzają (micro-ondas — mikrofalówka) albo gdy rdzeń zaczyna się na h (super-homem — nadczłowiek); poza tym pisz łącznie: autoescola (szkoła jazdy).
Akcentowane pré-, pós-, pró- zawsze zachowują łącznik i kreskę (pré-pago — przedpłacony); nieakcentowane nie biorą ani jednego, ani drugiego (proativo — proaktywny).