Krótkie podsumowanie
des- to koń roboczy — odwraca, wyłącza i zaprzecza, czyli robi to, co Twoje roz- i od-: *fazer → desfazer* (cofnąć czynność), *ligar → desligar* (wyłączyć), *conhecido → desconhecido* (nieznany).
in- dopasowuje formę: im- przed p i b (impossível — niemożliwy), i- przed l, m i n (ilegal — nielegalny), ir- przed r (irreal — nierzeczywisty), in- w innych przypadkach (infeliz — nieszczęśliwy). Ucz się utrwalonych form.
re- znaczy znowu albo z powrotem, jak Twoje prze-: *ver → rever* (przejrzeć), *começar → recomeçar* (zacząć od nowa).
Przedrostki położenia ustawiają rzeczy w przestrzeni i czasie: sub- pod (subsolo — podziemie), sobre- nad (sobrecarga — przeciążenie), ante- przed (anteontem — przedwczoraj, morfem w morfem), pré-/pós- (pós-graduação — studia podyplomowe).
super-, hiper-, mega-, ultra-, extra- mogą wyrażać natężenie lub nadmiar: supercansado (superzmęczony), megafestival (megafestiwal). Formy potoczne współistnieją ze słowami utrwalonymi i technicznymi.
Łącznik zależy od przedrostka i kolejnych liter: zwykle taka sama samogłoska (micro-ondas — mikrofalówka) lub h (super-homem — nadczłowiek); super-/hiper-/inter- także przed r. Co- i re- są wyjątkami. Wiele form piszemy łącznie: autoescola (szkoła jazdy). Pełniejsze reguły są poniżej.
Akcentowane pré-, pós-, pró- przed samodzielnym słowem zachowują łącznik i kreskę (pré-pago — przedpłacony); nieakcentowane formy łączą się z podstawą (proativo — proaktywny).