Krótkie podsumowanie
Wiele rzeczowników ma formę żeńskiego imiesłowu; przy formach regularnych czasowniki na -ar biorą -ada, na -er i -ir biorą -ida: olhar → uma olhada (spojrzenie), sair → uma saída (wyjście), correr → uma corrida (bieg).
Codzienna ramka to dar uma + -ada: Vou dar uma olhada. (Rzucę okiem.) Dei uma limpada na cozinha. (Trochę posprzątałam w kuchni.)
Czynność jest często przedstawiona jako ograniczona i swobodna — vou estudar (będę się uczyć) może sugerować większy zakres niż vou dar uma estudada (poduczę się trochę). To jest ta sama różnica co między czytać a poczytać, ale samo wyrażenie nie wyznacza czasu ani rzeczywistego zobowiązania.
Przy tym, na co patrzymy w dar uma olhada, zwykłym przyimkiem jest em, nie de: Dá uma olhada no contrato. (Rzuć okiem na umowę.)
-ada nazywa też pojedynczy cios zadany rzeczą: faca → facada (pchnięcie nożem), cotovelo → cotovelada (cios łokciem). Taki cios się dar, a levar albo tomar się go obrywając.
Zbiera również ludzi w gromadę — criança → criançada (dzieciarnia), rapaz → rapaziada (chłopaki) — i ta gromada bierze czasownik w liczbie pojedynczej, tak samo jak Twoja dzieciarnia: A criançada chegou. (Dzieciarnia przyszła.)
Nazywa również porcje lub czynności związane z rzeczą: colher → colherada (łyżka czegoś), dente → dentada (kęs).