Dar uma olhada: rzeczownik na -ada / -ida i jego krótka, niezobowiązująca czynność

Rzeczownik budujesz z imiesłowu: czasowniki na -ar biorą -ada, na -er i -ir biorą -ida: olhar → uma olhada (spojrzenie), sair → uma saída (wyjście), correr → uma corrida (bieg).

Codzienna ramka to dar uma + -ada: Vou dar uma olhada. (Rzucę okiem.) Dei uma limpada na cozinha. (Trochę posprzątałam w kuchni.)

Czynność robi się przez to krótka i niezobowiązująca — vou estudar (będę się uczyć) obiecuje znacznie więcej niż vou dar uma estudada (poduczę się trochę). To jest ta sama różnica co między czytać a poczytać, i o nią chodzi w całej lekcji.

Dopełnienie łączy się przez em, nigdy przez de: Dá uma olhada no contrato. (Rzuć okiem na umowę.)

-ada nazywa też pojedynczy cios zadany rzeczą: faca → facada (pchnięcie nożem), cotovelo → cotovelada (cios łokciem). Taki cios się dar, a levar albo tomar się go obrywając.

Zbiera również ludzi w gromadę — criança → criançada (dzieciarnia), rapaz → rapaziada (chłopaki) — i ta gromada bierze czasownik w liczbie pojedynczej, tak samo jak Twoja dzieciarnia: A criançada chegou. (Dzieciarnia przyszła.)

I odmierza porcję: colher → colherada (łyżka czegoś), dente → dentada (kęs).