água mole em pedra dura, tanto bate até que fura

Obraz przysłowia ma odpowiedniki w klasycznej łacinie. Rozpowszechniona formuła brzmi gutta cavat lapidem, non vi sed saepe cadendo, "kropla drąży skałę nie siłą, lecz częstym padaniem". Rzeczywisty wers Owidiusza w Epistulae ex Ponto, IV.10.5, brzmi gutta cavat lapidem, consumitur anulus usu, "kropla drąży skałę; pierścień ściera się przez używanie". Rozszerzona formuła nie jest tekstem tego fragmentu. Pokrewna myśl pojawia się u Lukrecjusza, De rerum natura, I.313: stilicidi casus lapidem cavat.